
De zonnecorona is de buitenste atmosfeer van de zon. Het strekt zich miljoenen kilometers de ruimte in, maar meestal kunnen we het vanaf de aarde niet zien omdat het heldere oppervlak van de zon het overweldigt.
Tijdens de totaliteit bedekt de maan dat heldere oppervlak. Van enkele seconden tot enkele minuten verschijnt de corona als een bleke, delicate kroon rond de zwarte schijf van de maan. Het kan lijken op witte slingers, bloemblaadjes, borstels of vleugels, afhankelijk van de zonneactiviteit.
Waarom de corona verborgen is
Het zichtbare vlak van de zon, de fotosfeer genoemd, is intens helder. De corona is veel zwakker. Bij normaal daglicht verstrooien de fotosfeer en de atmosfeer van de aarde zoveel licht dat de corona uit het zicht verdwijnt.
Een totale zonsverduistering creëert een natuurlijke coronagraaf. De Maan blokkeert de fotosfeer bijna perfect, waardoor de zwakke buitenste atmosfeer zichtbaar wordt. Dit is één van de redenen waarom totale zonsverduisteringen zo waardevol zijn geweest voor de zonnewetenschap.
Ringvormige en gedeeltelijke verduisteringen laten de corona niet met het blote oog zien, omdat een deel van de heldere fotosfeer zichtbaar blijft.
Waar de corona van gemaakt is
De corona is extreem dun plasma: heet, elektrisch geladen gas gevormd door het magnetische veld van de zon. Het is geen vast oppervlak of een vlam. De structuur verandert naarmate magnetische velden draaien, zich opnieuw verbinden en geladen deeltjes wegleiden van de zon.
In de buurt van het zonnemaximum, wanneer de zon actiever is, heeft de corona de neiging er complexer uit te zien en zich te verspreiden. In de buurt van het zonneminimum lijkt het vaak meer uitgestrekt langs de evenaar van de zon.
Het coronale verwarmingsprobleem
Een van de vreemdste feiten over de corona is de temperatuur. Het zichtbare oppervlak van de zon bedraagt grofweg 5.500 graden Celsius, maar delen van de corona bereiken miljoenen graden.
Dat lijkt achterlijk. Je zou verwachten dat de atmosfeer van de zon koeler wordt naarmate je verder van het oppervlak af beweegt. In plaats daarvan wordt de buitenste atmosfeer veel heter.
Wetenschappers noemen dit het coronale opwarmingsprobleem. Magnetische golven, kleine herverbindingsgebeurtenissen en plasmaturbulentie maken allemaal deel uit van het onderzoek, maar de volledige verklaring blijft een actief gebied van de zonnefysica.
NASA's Parker Solar Probe heeft sinds 2021 nauwe passages door de corona gemaakt, waardoor wetenschappers directe metingen hebben gekregen van de regio waar dit verwarmingsprobleem zich afspeelt.
Waarom eclipswaarnemers erom geven
Voor veel mensen is de corona het emotionele centrum van de totaliteit. Foto's kunnen het laten zien, maar de liveweergave is anders omdat je ogen zich aanpassen aan de plotselinge duisternis en fijne structuren rond de maan oppikken.
De corona verandert ook van eclips tot eclips. Dat betekent dat een totale zonsverduistering niet simpelweg een herhaalbare luchttruc is. Het is een weergave van de huidige magnetische persoonlijkheid van de zon.
Hoe lang kun je het zien?
Je kunt de corona alleen zien tijdens de totaliteit, tussen het tweede contact en het derde contact, en alleen vanuit het pad van de totaliteit. Als u zich buiten dat pad bevindt, zal zelfs een zeer diepe gedeeltelijke zonsverduistering dit niet laten zien.
De totale duur hangt af van uw locatie binnen het pad, de afstand van de maan, de afstand tot de zon en de vorm van het aardoppervlak. Aan de rand van het pad kan de totaliteit slechts enkele seconden duren. Dichtbij de middellijn kan het veel langer duren.
Waar je op moet letten
Besteed niet de hele fase aan het zoeken naar één perfect detail. Laat eerst je ogen wennen aan de plotselinge duisternis. Zoek vervolgens naar de algehele vorm van de corona. Zijn de slingers lang en uitgerekt, of gelijkmatiger verspreid rond de zon? Is één kant helderder? Kun je een roodachtige rand bij de maan zien waar protuberansen zichtbaar kunnen zijn?
Deze indrukken maken deel uit van de wetenschappelijke waarde en de menselijke waarde van de totaliteit. De corona is geen vast symbool. Het is een veranderende structuur die verband houdt met de magnetische activiteit van de zon.
Bronnen en gerelateerde handleidingen
- NASA legt uit hoe wetenschappers de corona voorspellen vóór eclipsen.
- NASA's Parker Solar Probe-missie beschrijft het probleem van coronale verwarming.
- Gerelateerde SolarWatch-handleidingen: waarom de maan en de zon qua schijnbare grootte overeenkomen, Baily's kralen, schaduwbanden en veiligheid bij zonsverduistering.
Bekijk het in SolarWatch
SolarWatch helpt u te ontdekken waar totaliteit mogelijk is en hoe lang het duurt op een geselecteerd punt. Gebruik de eclipskaart om locaties langs het pad te vergelijken en kies een kijkplek met voldoende totale tijd om omhoog te kijken, de corona te observeren en niet de hele gebeurtenis te besteden aan het aanpassen van uitrusting.